از خودم سیرم

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم
اگر تو دلخوری از من، من ازخودم سیرم

من آن طبیب زمین گیر زار و بیمارم
که هر چه زهر به خود میدهم، نمیمیرم

من و تو آتش و اشکیم ،در دل یک شمع
به سرنوشت تو وابسته است، تقدیرم

به دام زلف بلندت، دچار و سردرگم
مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم

درخت سوختهای ،در کنار رودم من
اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم